حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهْوَ كَمَا قَالَ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، وَلَعْنُ الْمُؤْمِنِ كَقَتْلِهِ، وَمَنْ رَمَى مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهْوَ كَقَتْلِهِ ".
Мусо ибн Исмоил, Вуҳайбдан: Бизга Айюб, у Абу Қилобадан, у Собит ибнуз Заҳҳокдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Ким исломдан бошқа миллат (дийн) билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтгандекдир. Ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, қиёмат куни жаҳаннам ўтида ўша билан азобланади. Мўминни лаънатлаш — уни ўлдиргандекдир. Ким мўминни куфрда айбласа, у уни ўлдиргандекдир» дедилар.