Саҳиҳул Бухорий — 6145-ҳадис

Одоб китоби · Рухсат ва макруҳ шеър, ражаз ва ҳудо

6145-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ أَخْبَرَهُ أَنَّ أُبَىَّ بْنَ كَعْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ إِنَّ مِنَ الشِّعْرِ حِكْمَةً ‏"‏‏.‏

Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Абу Бакр ибн Абдураҳмон хабар берди: Марвон ибнул Ҳакам унга хабар берди: Абдураҳмон ибнул Асвад ибн Абдияғус унга хабар берди: Убай ибн Каъб унга хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта шеърда (баъзан) ҳикмат бўлади» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2845-ҳадисОдоб китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, шеърнинг баъзисида ҳикмат бордир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Сунани Абу Довуд, 5010-ҳадисОдоб китоби

у Марвон ибн Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Асвад ибн Абдияғусдан, у Убайй ибн Каъбдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, шеърларнинг баъзисида ҳикмат бор» деди.

Сунани Термизий, 3824-ҳадисФазилатлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени ўзларига (бағриларига) босиб: «Аллаҳим, унга ҳикматни ўргат,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Сунани Насоий, 2147-ҳадисРўза китоби

Абдулмалик ибн Аби Сулаймондан, у Атодан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Саҳарлик қилинг, чунки саҳарликда барака бордир,» дедилар.

Саҳиҳул Бухорий, 4911-ҳадисПайғамбарнинг Қуръан тафсири

Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) ҳаром (қилиб қўйиш) ҳақида: У каффорат тўлайди, деди. Ва Ибн Аббос: «Албатта сизлар учун Расулуллаҳда гўзал ўрнак бор» деди.

Сунани Насоий, 3314-ҳадисНикоҳ китоби

Ҳишом деди: у Абул-Қуайс эди — сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) келдилар, мен уларга хабар бердим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга изн бер,» дедилар.