حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُفَدِّي أَحَدًا غَيْرَ سَعْدٍ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ " ارْمِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ". أَظُنُّهُ يَوْمَ أُحُدٍ.
Мусаддад, Яҳёдан, у Суфёндан: Менга Саъд ибн Иброҳим, у Абдуллаҳ ибн Шаддоддан, у Алидан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Саъд(ибн Абу Ваққос)дан бошқа ҳеч кимга (ота-онасини) фидо қилиб (гапираётган)ини эшитмаганман; у кишининг: «От, отам-онам сенга фидо бўлсин» деяётганларини эшитдйм, деди. Ўйлайманки, (бу) Уҳуд куни эди.