حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ، قَالَ جَلَسْتُ إِلَى سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ فَحَدَّثَنِي أَنَّ جَدَّهُ حَزْنًا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ " مَا اسْمُكَ ". قَالَ اسْمِي حَزْنٌ. قَالَ " بَلْ أَنْتَ سَهْلٌ ". قَالَ مَا أَنَا بِمُغَيِّرٍ اسْمًا سَمَّانِيهِ أَبِي. قَالَ ابْنُ الْمُسَيَّبِ فَمَا زَالَتْ فِينَا الْحُزُونَةُ بَعْدُ.
Иброҳим ибн Мусо, Ҳишомдан: Ибн Журайж уларга хабар берди: Менга Абдулҳамид ибн Жубайр ибн Шайба хабар берди: У: Мен Саид ибнул Мусайябнинг олдига ўтирдйм, у менга бобоси Ҳазн Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келганини айтиб берди. У: «Сенинг исминг нима?» дедилар. У: Исмим Ҳазн, деди. У: «Йўқ, балки сен Саҳлсан» дедилар. У: Мен отам менга қўйган исмни ўзгартирувчи эмасман, деди. Ибнул Мусайяб: Шу сабабли бизда (уйдонимизда) қаттиқлик (ҳазнлик) кейин(гача) давом этди, деди.