حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ عَلَى صُورَتِهِ، طُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعًا، فَلَمَّا خَلَقَهُ قَالَ اذْهَبْ فَسَلِّمْ عَلَى أُولَئِكَ النَّفَرِ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ جُلُوسٌ، فَاسْتَمِعْ مَا يُحَيُّونَكَ، فَإِنَّهَا تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ ذُرِّيَّتِكَ. فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ. فَقَالُوا السَّلاَمُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ. فَزَادُوهُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ، فَكُلُّ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ آدَمَ، فَلَمْ يَزَلِ الْخَلْقُ يَنْقُصُ بَعْدُ حَتَّى الآنَ ".
Яҳё ибн Жаъфар, Абдураззоқдан, у Маъмардан, у Ҳаммомдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Аллаҳ Одамни Ўз сурати(га лойиқ тарзда)да яратди, унинг бўйи олтмиш зирў (газ) эди. Уни яратганида: Бор, ўша ўтирган малоикалар гуруҳига салом бер ва сени қандай таҳийялашларини (қарши олишларини) эшит — чунки у сенинг таҳийянгва зурриётингнинг таҳийясидир, деди. У: Ассалому алайкум, деди. Улар: Ассалому алайка ва раҳматуллаҳ, дедилар — унга «ва раҳматуллаҳ»ни зиёда қилдилар. Бас, жаннатга кирадиган ҳар бир киши Одамнинг суратида (киради). (Одамдан кейин) махлуқот то то ҳозиргача камайиб келди» дедилар.