حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ جَمِيلِ بْنِ طَرِيفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ مُعَاوِيَةَ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي مُزَرِّدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ - حَدَّثَنِي عَمِّي أَبُو الْحُبَابِ، سَعِيدُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْهُمْ قَامَتِ الرَّحِمُ فَقَالَتْ هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ مِنَ الْقَطِيعَةِ . قَالَ نَعَمْ أَمَا تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ قَالَتْ بَلَى . قَالَ فَذَاكَ لَكِ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ { فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ * أُولَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ * أَفَلاَ يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا} " .
Қутайба ибн Саид ибн Жамил ибн Тариф ибн Абдуллаҳ ас-Сақафий ва Муҳаммад ибн Аббод бизга ҳадис айтиб, иккаласи: Ҳотим — у Ибн Исмоил — бизга Муовиядан — у бану Ҳошимнинг озод қилинган қули Ибн Абу Музаррид — ҳадис айтди, менга амаким Абул-Ҳубаб Саид ибн Ясор Абу Ҳурайрадан ҳадис айтди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ халқни яратди, уларни яратишни тугатгач, қариндошлик риштаси (раҳм) туриб: ‹Бу — қариндошлик узилишидан паноҳ тиловчининг мақомидир›, деди. Аллаҳ: ‹Ҳа, Мен сени улаган кишини улашимга ва сени узган кишини узишимга рози эмасмисан?› деди. У: ‹Ҳа›, деди. Аллаҳ: ‹Бас, бу сенга (ато этилди)›, деди», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Хоҳласангиз, ўқинг: ‹Бас, агар (ҳокимиятдан) юз ўгирсангиз, ер юзида бузғунчилик қилишингиз ва қариндошлик ришталарингизни узишингиз эҳтимолдан узоқ эмас. Ана ўшалар Аллаҳ лаънатлаган, қулоқларини кар ва кўзларини кўр қилиб қўйган кишилардир. Улар Қуръан ҳақида фикр юритмайдиларми ёки қалблар устида қулфлар борми?›», дедилар.