حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي سَعِيدٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ".
Ибн Башшор: Менга Яҳё, у Убайдуллаҳдан: Менга Саид, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сўнг (бошни) кўтар — то ўтириб хотиржам бўлгунча» дедилар, деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
менга ибн Абу Зинод Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кимнинг сочи бўлса, уни эъзозласин (парвариш қилсин)».
Ибн Ишоқ зиёда қилди: Ибн Абу Нажиҳ ва Абон ибн Солиҳ менга Атодан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан айтдилар: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Маймунага умратул-қазода уйланди.
у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуги кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўшандан (кумушдан) эди. Яҳё ибн Айюб: Менга Ҳумайд айтиб берди: У Анасни, у Набий соллаллаҳу…
у Ибн Шиҳобдан, у Солим — яъни Ибн Абдуллаҳ — дан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочларини елимлаб (лаггос қилиб) талбия айтаётганларини эшитдим.
Ато ибн ас-Соибдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан (ривоят қилди), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни (бармоқлари билан) тасбеҳни санаб ўтирганларини кўрдим.
У: Абдуллаҳ манҳар (сўйиш жойи)да (туя) сўярди, деди. Убайдуллаҳ: Яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг манҳари(да), деди.