حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدًا، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ خَاتَمُهُ مِنْ فِضَّةٍ وَكَانَ فَصُّهُ مِنْهُ. وَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ سَمِعَ أَنَسًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Ишоқ, Муътамирдан: Ҳумайдни эшитдим, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг узуги кумушдан эди, унинг кўзи ҳам ўшандан (кумушдан) эди. Яҳё ибн Айюб: Менга Ҳумайд айтиб берди: У Анасни, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитди (деди).