6305-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Дуо китоби
وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ قَالَ مُعْتَمِرٌ سَمِعْتُ أَبِي، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ نَبِيٍّ سَأَلَ سُؤْلاً ـ أَوْ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ قَدْ دَعَا بِهَا ـ فَاسْتُجِيبَ، فَجَعَلْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Менга Халифа: Муътамир: Отамни эшитдйм, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: У киши: «Ҳар бир Набий бир сўровни сўради — ёки: ҳар бир Набийга бир дуо бор, у у билан дуо қилган — у ижобат бўлди; мен эса ўз дуоимни қиёмат куни умматим учун шафоат қилдим» дедилар.