باب وَلِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ يَدْعُو بِهَا، وَأُرِيدُ أَنْ أَخْتَبِئَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي فِي الآخِرَةِ ".
Исмоил: Менга Молик, у Абуз Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан айтиб берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳар бир Набийга ижобат қилинадиган бир дуо бор — у у билан дуо қилади; мен эса ўз дуоимни — охиратда умматим учун шафоат (қилиш) қилиб — яшириб (сақлаб) қўйишни истадйм» дедилар.
وَقَالَ لِي خَلِيفَةُ قَالَ مُعْتَمِرٌ سَمِعْتُ أَبِي، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كُلُّ نَبِيٍّ سَأَلَ سُؤْلاً ـ أَوْ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ قَدْ دَعَا بِهَا ـ فَاسْتُجِيبَ، فَجَعَلْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
Менга Халифа: Муътамир: Отамни эшитдйм, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: У киши: «Ҳар бир Набий бир сўровни сўради — ёки: ҳар бир Набийга бир дуо бор, у у билан дуо қилган — у ижобат бўлди; мен эса ўз дуоимни қиёмат куни умматим учун шафоат қилдим» дедилар.