حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ نَامَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ نَفْسِي إِلَيْكَ، وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ، لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ، وَنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ. وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَهُنَّ ثُمَّ مَاتَ تَحْتَ لَيْلَتِهِ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ ". {اسْتَرْهَبُوهُمْ} مِنَ الرَّهْبَةِ، مَلَكُوتٌ مُلْكٌ مَثَلُ رَهَبُوتٌ خَيْرٌ مِنْ رَحَمُوتٍ، تَقُولُ تَرْهَبُ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَرْحَمَ.
Мусаддад, Абдулвоҳид ибн Зиёддан: Бизга Алў ибнул Мусайяб: Менга отам, у Баро ибн Озибдан айтиб берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тўшакларига (ётишга) борганларида, ўнг ёнбошига ётар, сўнг: Аллаҳим, мен нафсимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдйм, орқамни (суянчимни) Сенга таядим — Сенга рағбат (умид) ва Сендан қўрқув билан; Сендан бошқа (Сеннинг азобингдан) паноҳ ва қутулиш жойи йўқ, фақат Сенга(дир); Сен нозил қилган Китобинга ва Сен юборган Набийинга иймон келтирдйм. дер эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким буларни айтса-ю, сўнг ўша кечаси ўлса, фитрат узра ўлади» дедилар, деди.