حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الصَّلاَةِ السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ. فَقَالَ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ إِلَى قَوْلِهِ الصَّالِحِينَ. فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ صَالِحٍ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الثَّنَاءِ مَا شَاءَ ".
Усмон ибн Абу Шайба, Жарирдан, у Мансурдан, у Абу Воилдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Биз намозда: Аллаҳга салом бўлсин, фалонга салом бўлсин, дер эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни бизга: «Албатта Аллаҳ — Саломдир. Бас, сизлардан бирингиз намозда ўтирса, Ат-таҳийяту лиллаҳи (деб) — унинг «ас-солиҳийн» сўзигача (айтсин). Буни айтса, осмон ва ердаги ҳар бир солиҳ бандага (саломи) етади. Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу. Сўнг сано(мақтов)дан хоҳлаганини танласин» дедилар.