حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَوَّلُ مَنْ يُدْعَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ آدَمُ، فَتَرَاءَى ذُرِّيَّتُهُ فَيُقَالُ هَذَا أَبُوكُمْ آدَمُ. فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ. فَيَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ جَهَنَّمَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ. فَيَقُولُ يَا رَبِّ كَمْ أُخْرِجُ فَيَقُولُ أَخْرِجْ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا أُخِذَ مِنَّا مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ، فَمَاذَا يَبْقَى مِنَّا قَالَ " إِنَّ أُمَّتِي فِي الأُمَمِ كَالشَّعَرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الأَسْوَدِ ".
Абу Ҳурайра (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Қиёмат кунида биринчи чақириладиган — Одамдир. Унинг зурриёти (кўрсатилади) ва: Бу сизнинг отангиз Одамъ дейилади. У: Лаббайка ва саъдайкъ дейди. (Аллаҳ): Зурриётингдан жаҳаннам улушини (вакилини) чиқаръ дейди. У: Ей Роббим, қанча чиқарай? дейди. (Аллаҳ): Ҳар юздан тўқсон тўққизтасини чиқаръ дейди." Улар: "Эй Расулуллаҳ, биздан ҳар юздан тўқсон тўққизтаси олинса, биздан нима қолади?" дедилар. Деди: "Албатта менинг умматим (бошқа) умматлар орасида — қора буқадаги оқ тукдайдир."