Саҳиҳул Бухорий — 6541-ҳадис

Қалб юмшатиш · Етмиш минг киши ҳисобсиз жаннатга киради

6541-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш

حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ،‏.‏ وَحَدَّثَنِي أَسِيدُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ حُصَيْنٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ، فَأَخَذَ النَّبِيُّ يَمُرُّ مَعَهُ الأُمَّةُ، وَالنَّبِيُّ يَمُرُّ مَعَهُ النَّفَرُ، وَالنَّبِيُّ يَمُرُّ مَعَهُ الْعَشَرَةُ، وَالنَّبِيُّ يَمُرُّ مَعَهُ الْخَمْسَةُ، وَالنَّبِيُّ يَمُرُّ وَحْدَهُ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا سَوَادٌ كَثِيرٌ قُلْتُ يَا جِبْرِيلُ هَؤُلاَءِ أُمَّتِي قَالَ لاَ وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ‏.‏ فَنَظَرْتُ فَإِذَا سَوَادٌ كَثِيرٌ‏.‏ قَالَ هَؤُلاَءِ أُمَّتُكَ، وَهَؤُلاَءِ سَبْعُونَ أَلْفًا قُدَّامَهُمْ، لاَ حِسَابَ عَلَيْهِمْ وَلاَ عَذَابَ‏.‏ قُلْتُ وَلِمَ قَالَ كَانُوا لاَ يَكْتَوُونَ، وَلاَ يَسْتَرْقُونَ، وَلاَ يَتَطَيَّرُونَ، وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏"‏‏.‏ فَقَامَ إِلَيْهِ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ‏"‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ قَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ ‏"‏‏.‏

Ибн Аббос айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Менга умматлар кўрсатилди. Бир набий ўтиб кетарди — у билан уммат (кўп одам); бир набий — у билан бир неча киши; бир набий — у билан ўн киши; бир набий — у билан беш киши; бир набий — ёлғиз ўзи ўтарди. Мен қарадим, бирдан кўп қоралик (оломон). Мен: Ей Жаброил, булар менинг умматимми? дедим. У: Йўқ, лекин уфққа қараъ деди. Мен қарадим, бирдан кўп қоралик. У: Булар сенинг умматинг, ва буларнинг олдида етмиш минг (киши) бордирки, уларга на ҳисоб, на азоб боръ деди. Мен: Нега? дедим. У: Улар доғлаш (куйдириб даволаниш) қилмасдилар, дуо ўқитиб даволанишни сўрамасдилар, фол (шумлик) қилмасдилар ва Роббиларига таваккул қилардиларъ деди." Шунда Уккоша ибн Миҳсан унга томон туриб: "Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин" деди. Деди: "Аллаҳумма, уни улардан қил." Кейин бошқа бир киши унга томон туриб: "Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин" деди. Деди: "Буни Уккоша сендан ўзиб кетди."

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 6542-ҳадисҚалб юмшатиш

Шунда Уккоша ибн Миҳсан ал-Асадий устидаги намирани (матосини) кўтариб туриб: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин" деди. Деди: "Аллаҳумма, уни улардан қил." Кейин Ансордан бир киши туриб: "Эй…

Саҳиҳи Муслим, 522-ҳадисИймон китоби

. Абу Ҳурайра: Уккоша ибн Миҳсан ал-Асадий — устидаги (йўл-йўл) намира (ридоси)ни кўтариб — турди ва: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам):…

Саҳиҳи Муслим, 520-ҳадисИймон китоби

. У: "Аллаҳумма, уни улардан қил" деди. Кейин бошқаси туриб: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. У: "Бунда Уккоша сендан ўзиб кетди" деди.

Саҳиҳи Муслим, 524-ҳадисИймон китоби

. Бас Уккоша туриб: "Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. У: "Сен улардансан" деди. (Равий:) Бир киши туриб: "Эй Аллаҳнинг Набийси, Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. У: "Бунда Уккоша…

Саҳиҳи Муслим, 3996-ҳадисМузораат китоби

Аллаҳга Ўз бандаларидан бир банда — Аллаҳ унга мол берган — келтирилди. (Аллаҳ) унга: ‹Дунёда нима қилдинг?› деди — (рови) деди: улар Аллаҳдан бирор сўзни яширмайдилар — у: ‹Ё Робб, Сен менга молингни бердинг, мен…

Саҳиҳул Бухорий, 7508-ҳадисТавҳид китоби

. Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "У шунга улардан мисоқлар олди — Роббим ила қасамки. Улар (шундай) қилдилар, кейин уни шамолли кунда сочдилар. Аллаҳ азза ва жалла: ‹Бўл› деди, бирдан у тик турган…