Саҳиҳул Бухорий — 6579-ҳадис

Қалб юмшатиш · Ҳавз ҳақида

6579-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ حَوْضِي مَسِيرَةُ شَهْرٍ، مَاؤُهُ أَبْيَضُ مِنَ اللَّبَنِ، وَرِيحُهُ أَطْيَبُ مِنَ الْمِسْكِ، وَكِيزَانُهُ كَنُجُومِ السَّمَاءِ، مَنْ شَرِبَ مِنْهَا فَلاَ يَظْمَأُ أَبَدًا ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Амр айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Менинг ҳавзим — бир ойлик (масофа). Унинг суви сутдан оқроқ, ҳиди мискдан хушбўйроқ, кўзалари осмон юлдузлари каби (кўп). Ким ундан ичса, абадий чанқамайди."

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам