حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ، مَنْ مَرَّ عَلَىَّ شَرِبَ، وَمَنْ شَرِبَ لَمْ يَظْمَأْ أَبَدًا، لَيَرِدَنَّ عَلَىَّ أَقْوَامٌ أَعْرِفُهُمْ وَيَعْرِفُونِي، ثُمَّ يُحَالُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ ".
Саҳл ибн Саъд айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Мен сиздан олдин борувчингизман, ҳавзда. Ким мендан ўтса, ичади; ким ичса, абадий чанқамайди. Менга шундай қавмлар келадики, мен уларни танижиман, улар мени танижидалар, кейин мен билан улар ораси тўсилади (ажратилади)."