قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَسَمِعَنِي النُّعْمَانُ بْنُ أَبِي عَيَّاشٍ، فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتَ مِنْ، سَهْلٍ فَقُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ لَسَمِعْتُهُ وَهْوَ يَزِيدُ فِيهَا " فَأَقُولُ إِنَّهُمْ مِنِّي. فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ. فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا لِمَنْ غَيَّرَ بَعْدِي ". وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سُحْقًا بُعْدًا، يُقَالُ سَحِيقٌ بَعِيدٌ، وَأَسْحَقَهُ أَبْعَدَهُ.
Абу Ҳозим деди: Нуъмон ибн Абу Айёш мени эшитди ва: "Саҳлдан шундай эшитдингми?" деди. Мен: "Ҳа" дедим. У: "Абу Саъид ал-Худрий устида гувоҳлик бераманки, уни шунда: Мен: «Улар мендандир» дейман. (Аллаҳ): «Сен улар сендан кейин нима қилганларини билмайсан» дейди. Мен: «Мендан кейин (дийнни) ўзгартирган кишига йироқлик, йироқлик (суҳқан)» дейманъ деб қўшганини эшитдим" деди. Ибн Аббос: "Суҳқан — узоқлик; саҳийқ — узоқ; ашқаҳу — узоқлаштирди (маъносида)" деди.