حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْطِعَ مِنَ الْبَحْرَيْنِ، فَقَالَتِ الأَنْصَارُ حَتَّى تُقْطِعَ لإِخْوَانِنَا مِنَ الْمُهَاجِرِينَ مِثْلَ الَّذِي تُقْطِعُ لَنَا قَالَ " سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي ".
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Яҳё ибн Саиддан, у деди: Мен Анасни (розияллаҳу анҳу) эшитдим, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Баҳрайндан (ер) ажратиб (қитъа) бермоқчи бўлди. Ансор: Токи бизнинг муҳожир биродарларимизга ҳам бизга ажратганинг каби ажратиб бергунгча (берма), дедилар. У деди: «Сизлар мендан кейин (ўзгаларнинг) устун қўйилишини кўрасиз, сабр қилинглар, токи менга йўлиқгунгиз қадар».