حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَقَلَّ يَوْمٌ كَانَ يَأْتِي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ يَأْتِي فِيهِ بَيْتَ أَبِي بَكْرٍ أَحَدَ طَرَفَىِ النَّهَارِ، فَلَمَّا أُذِنَ لَهُ فِي الْخُرُوجِ إِلَى الْمَدِينَةِ لَمْ يَرُعْنَا إِلاَّ وَقَدْ أَتَانَا ظُهْرًا، فَخُبِّرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ مَا جَاءَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذِهِ السَّاعَةِ، إِلاَّ لأَمْرٍ حَدَثَ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ لأَبِي بَكْرٍ " أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هُمَا ابْنَتَاىَ. يَعْنِي عَائِشَةَ وَأَسْمَاءَ. قَالَ " أَشَعَرْتَ أَنَّهُ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ". قَالَ الصُّحْبَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الصُّحْبَةَ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عِنْدِي نَاقَتَيْنِ أَعْدَدْتُهُمَا لِلْخُرُوجِ، فَخُذْ إِحْدَاهُمَا. قَالَ " قَدْ أَخَذْتُهَا بِالثَّمَنِ ".
Бизга Фарва ибн Абулмағрў ривоят қилди, бизга Али ибн Мушир хабар берди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га куннинг икки томонидан бирида Абу Бакр уйига келмайдиган кун кам бўларди. Унга Мадинага чиқишга изн берилганда, бизни фақат пешинда келгани чўчитиб юборди. Абу Бакрга бу хабар берилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бу вақтда бизнинг олдимизга фақат содир бўлган бир иш учун келган. У унинг олдига кирганда, Абу Бакрга деди: «Олдингдагиларни чиқар». У деди: Ё Расулуллаҳ, улар фақат менинг икки қизим — яъни Оиша ва Асмо. У деди: «Биласанми, менга чиқишга изн берилди». У деди: Ҳамроҳлик (мен билан)ми, ё Расулуллаҳ? У деди: «Ҳамроҳлик». У деди: Ё Расулуллаҳ, менда чиқиш учун тайёрлаб қўйган икки туям бор, улардан бирини ол. У деди: «Уни баҳо (тўлов) билан олдим».