حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ اكْتُبْ إِلَىَّ مَا سَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَلْفَ الصَّلاَةِ. فَأَمْلَى عَلَىَّ الْمُغِيرَةُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَلْفَ الصَّلاَةِ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ". وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ أَنَّ وَرَّادًا أَخْبَرَهُ بِهَذَا. ثُمَّ وَفَدْتُ بَعْدُ إِلَى مُعَاوِيَةَ فَسَمِعْتُهُ يَأْمُرُ النَّاسَ بِذَلِكَ الْقَوْلِ.
Варрод — Муғира ибн Шуъбанинг мавлоси — айтди: Муовия Муғирага: "Менга Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни намоздан кейин нима дер эди — ёз" деб ёзди. Муғира менга айтиб турди: "Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни намоздан кейин шундай дерди деб эшитдим: «Ла илаҳа иллаллаҳ, ваҳдаҳу ла шарика лаҳ. Аллаҳумма, ла маниа лима аътайт, ва ла муътия лима манаът, ва ла янфау зал-жадди минкал-жадд (Сен берганни тўсувчи йўқ, Сен тўсганни берувчи йўқ, мол-мартаба эгасига Сенга қарши бойлиги фойда бермайди)»." Ибн Журайж: Абда менга Варрод шуни хабар берди (деди). Кейин мен Муовияга бордим, уни одамларга шу сўзни буюраётганини эшитдим.