أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ وَرَّادٍ، قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ إِلَى مُعَاوِيَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ دُبُرَ الصَّلاَةِ إِذَا سَلَّمَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
Менга Муҳаммад ибн Қудома хабар бериб, деди: бизга Жарир, Мансурдан (ривоят қилди), у ал-Мусайяб Абул-Алодан, у Варроддан (ривоят қилдики), у деди: ал-Муғийра ибн Шуба Муовияга шундай ёзди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салом берганларида намоз ортидан: «Ло илаҳа иллаллаҳ, ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул-мулку ва лаҳул-ҳамду ва ҳува ало кулли шайъин қодир; аллаҳумма ло маниа лима аътайта ва ло муътия лима маната ва ло янфау зал-жадди минкал-жадд (Ёлғиз Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, Унинг шериги йўқ; мулк Уники, ҳамд Уники ва У ҳар нарсага қодирдир; эй Аллаҳ, Сен берган нарсани тўсгувчи йўқ ва Сен тўсган нарсани бергувчи йўқ; мансаб-бойлик эгасига унинг мансаб-бойлиги Сенинг (азобинг) олдида фойда бермас),» дер эдилар.