حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ الْمُغِيرَةُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ إِذَا سَلَّمَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهْوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ". وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ قَالَ سَمِعْتُ الْمُسَيَّبَ.
Қутайба ибн Саид, Жарирдан, у Мансурдан, у Мусайяб ибн Рофиъдан, у Муғийра ибн Шуъбанинг озоди Варроддан ривоят қилади: У: Муғийра Муовия ибн Абу Суфёнга ёзди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳар бир намоз ортидан салом берганларида: «Ла илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ла шарика лаҳу, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду, ва ҳува ала кулли шайъин қодир; Аллаҳумма ла маниъа лима аътайта, ва ла муътия лима манаъта, ва ла янфаъу зал-жадди минкал жадду (Аллаҳдан бошқа илоҳ йўқ, ёлғиз Ўзи, Унинг шериги йўқ, мулк Унга хос, ҳамд Унга хос, У ҳар нарсага қодир; Аллаҳим, Сен берган нарсани тўсувчи йўқ, Сен тўсган нарсани берувчи йўқ, бойлик (бахт) эгасига Сенинг ҳузурингда бойлиги фойда бермайди)» дер эдилар, деди. Шуъба Мансурдан: Мен Мусайябни эшитдйм (деди).