حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَهْوَ يَسِيرُ فِي رَكْبٍ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ فَقَالَ " أَلاَ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ، مَنْ كَانَ حَالِفًا فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ، أَوْ لِيَصْمُتْ ".
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Умар ибн Хаттобни бир карвонда отаси билан қасам ичиб кетаётган ҳолда топди. Деди: "Огоҳ бўлинглар! Албатта Аллаҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишдан қайтаради. Ким қасам ичмоқчи бўлса, Аллаҳ билан қасам ичсин ёки жим турсин."