حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّهُ أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فِي رَكْبٍ وَهْوَ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ، فَنَادَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ، فَمَنْ كَانَ حَالِفًا فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ، وَإِلاَّ فَلْيَصْمُتْ ".
Қутайба, Лайсдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У Умар ибнул Хаттобни бир карвонда — у отаси билан қасам ичаётган ҳолда — топди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга нидо қилдилар: «Огоҳ бўлинглар! Албатта Аллаҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишдан қайтаради; ким қасам ичувчи бўлса, Аллаҳ билан қасам ичсин, акс ҳолда жим турсин» дедилар.