حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي أُسَامَةَ حَدَّثَكُمْ إِدْرِيسُ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ} {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ} قَالَ كَانَ الْمُهَاجِرُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَرِثُ الأَنْصَارِيُّ الْمُهَاجِرِيَّ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ {جَعَلْنَا مَوَالِيَ} قَالَ نَسَخَتْهَا {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ}
Ибн Аббос ("Ва ҳар бири учун маволилар (ворислар) қилдик" ва "қасамларингиз боғлаган кишилар" ояти ҳақида) айтди: "Муҳожирлар Мадинага келганида, ансорий муҳожирни — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар орасида ўрнатган биродарлик сабабли — унинг қариндошларидан ташқари (уларнинг ўрнига) мерос олар эди. «Маволилар қилдик» ояти нозил бўлганда, уни «Қасамларингиз боғлаган кишилар» насх қилди."