3525-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Пайғамбар ва саҳобалар фазилатлари
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنَادِي " يَا بَنِي فِهْرٍ، يَا بَنِي عَدِيٍّ لِبُطُونِ قُرَيْشٍ ".
Умар ибн Ҳафс бизга айтди, отам бизга айтди, Аъмаш бизга айтди, Амр ибн Мурра бизга айтди, Саъид ибн Жубайрдан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан, у деди: ‹Энг яқин қариндошларингни огоҳлантир› (ояти) нозил бўлганида, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Бану Фиҳр, эй Бану Адий» — деб Қурайш ботинлари (уруғлар)ни чақира бошлади.