حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما – {إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى} قَالَ فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ قُرْبَى مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ بَطْنٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلاَّ وَلَهُ فِيهِ قَرَابَةٌ، فَنَزَلَتْ عَلَيْهِ إِلاَّ أَنْ تَصِلُوا قَرَابَةً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ.
Мусаддад бизга айтди, Яҳё бизга айтди, Шуъбадан, Абдулмалик менга айтди, Товусдан, Ибн Аббос розияллаҳу анҳумодан: ‹...фақат қариндошликдаги маваддат (муҳаббат)дан бошқа› (ояти ҳақида). (Товус) деди: Саъид ибн Жубайр: «Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қариндошлари (муҳаббати)», деди. Шунда (Ибн Аббос): «Албатта, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — Қурайшдан бирор ботин (уруғ) йўқ эдики, унда унинг қариндоши бўлмаган. Шу сабабли унга: ‹Фақат мен билан сизлар орасидаги қариндошликни улашингиз (сақлашингиз)дан бошқа› (деган маънода) нозил бўлди», деди.