حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ طَاوُسًا، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ. أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ {إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى} فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ قُرْبَى آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَجِلْتَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ بَطْنٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلاَّ كَانَ لَهُ فِيهِمْ قَرَابَةٌ فَقَالَ إِلاَّ أَنْ تَصِلُوا مَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنَ الْقَرَابَةِ.
Муҳаммад ибн Башшор, Муҳаммад ибн Жаъфардан, у Шуъбадан, у Абдулмалик ибн Майсарадан ривоят қилади: Товусни Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо эшитдим: ундан «Магар яқинликдаги (қариндошликдаги) меҳрни (сўрайман)» деган сўз ҳақида сўралганда, Саид ибн Жубайр: Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам оиласига (бўлган) яқинлик, деди. Шунда Ибн Аббос: Шошилдинг. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (учун) Қурайшнинг шундай уруғи йўқ эдики, унда у кишининг қариндошлиги бўлмаса. Шунинг учун у: Магар мен билан сизлар орасидаги қариндошликни улашингизни (сўрайман) деди (маъносида), деди.