حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنَ النَّاسِ وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. يُرِيدُ نَفْسَهُ، فَأَعْرَضَ عَنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. فَأَعْرَضَ عَنْهُ، فَجَاءَ لِشِقِّ وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي أَعْرَضَ عَنْهُ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " أَحْصَنْتَ ". قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " اذْهَبُوا فَارْجُمُوهُ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرًا، قَالَ فَكُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ، فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ فَرَجَمْنَاهُ.
Абу Ҳурайра айтди: Одамлардан бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, у масжидда (турганда) келиб, унга нидо қилди: "Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим" — ўзини назарда тутди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан юз ўгирди. У (Набий) юз ўгирган томонига ўтди ва: "Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим" деди. (Набий) ундан юз ўгирди. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юз ўгирган бошқа томонига келди. У ўзи устида тўрт марта гувоҳлик берганда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни чақирди ва: "Сенда жиннилик борми?" деди. У: "Йўқ, эй Расулуллаҳ" деди. Деди: "Сен муҳсанмидинг?" У: "Ҳа, эй Расулуллаҳ" деди. Деди: "Олиб бориб ражм қилинглар." Ибн Шиҳоб: Жобирни эшитган кишидан эшитдим: "Мен уни ражм қилганлардан эдим, уни намозгоҳда ражм қилдик. Тошлар уни озорлаганда, югурди, то биз уни Ҳаррада тутиб ражм қилдик."