وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ . فَأَعْرَضَ عَنْهُ حَتَّى ثَنَى ذَلِكَ عَلَيْهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَهَلْ أَحْصَنْتَ " . قَالَ نَعَمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ " .
Менга Абдулмалик ибн Шуайб ибн ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди: менга отам бобомдан ривоят қилди: у деди: менга Уқайл Ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмон ибн Авф ва Саид ибн ал-Мусайябдан, улар Абу Ҳурайрадан ривоят қилдилар. У шундай деди: «Мусулмонлардан бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда бўлганида ҳузурига келди ва унга нидо қилиб: ‹Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим› деди. У зот ундан юз ўгирди. Кейин у зотнинг юзи томонига ўтиб: ‹Эй Расулуллаҳ, мен зино қилдим› деди. У зот яна ундан юз ўгирди, то бу сўзни тўрт марта такрорлагунча. У ўзига қарши тўрт марта гувоҳлик берганда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни чақириб: ‹Сенда телбалик борми?› деди. У: ‹Йўқ› деди. У зот: ‹Турмуш кўрганмисан?› деди. У: ‹Ҳа› деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Уни олиб боринглар ва тошбўрон қилинглар› деди».