حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْيَهُودَ جَاءُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ أَنَّ رَجُلاً مِنْهُمْ وَامْرَأَةً زَنَيَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ فِي شَأْنِ الرَّجْمِ ". فَقَالُوا نَفْضَحُهُمْ وَيُجْلَدُونَ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ كَذَبْتُمْ إِنَّ فِيهَا الرَّجْمَ. فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَنَشَرُوهَا، فَوَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ فَقَرَأَ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ارْفَعْ يَدَكَ. فَرَفَعَ يَدَهُ فَإِذَا فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ. قَالُوا صَدَقَ يَا مُحَمَّدُ فِيهَا آيَةُ الرَّجْمِ. فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَا، فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ يَحْنِي عَلَى الْمَرْأَةِ يَقِيهَا الْحِجَارَةَ.
Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо) айтди: Яҳудийлар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб, улардан бир эркак ва аёл зино қилганини зикр қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга: "Тавротда ражм ҳақида нима топасизлар?" деди. Улар: "Биз уларни шарманда қиламиз ва қамчиланади" дедилар. Абдуллаҳ ибн Салом: "Ёлғон айтдингиз, унда ражм бор" деди. Улар Тавротни келтириб ёйдилар. Улардан бири қўлини ражм ояти устига қўйди, ундан олдин ва кейингисини ўқиди. Абдуллаҳ ибн Салом унга: "Қўлингни кўтар" деди. У қўлини кўтарди, бирдан унда ражм ояти (чиқди). Улар: "Рост айтди, эй Муҳаммад, унда ражм ояти бор" дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икковини буюрди, ражм қилинди. Мен эркакни аёлга энгашиб, уни тошлардан ҳимоя қилаётганини кўрдим.