حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، قَالاَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ فَقَالَ صَدَقَ، اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قُلْ ". فَقَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا فِي أَهْلِ، هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ وَإِنِّي سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، الْمِائَةُ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَيَا أُنَيْسُ اغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَسَلْهَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний айтдилар: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: "Аллаҳни ўртага қўйиб сўрайман, фақат Аллаҳнинг Китоби билан орамизда ҳукм қил" деди. Унинг хасми турди — ундан фақиҳроқ эди — ва: "Рост айтди, орамизда Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил ва менга изн бер, эй Расулуллаҳ" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Гапир" деди. У: "Менинг ўғлим бу (киши)нинг оиласида асиф (ишчи) эди, унинг хотини билан зино қилди, мен ундан юз қўй ва бир хизматчи билан фидя бердим. Мен илм аҳлидан сўрадим, улар менга ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун, бу (киши)нинг хотинига эса ражм (бор) деб айтдилар" деди. Деди: "Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, ораингизда албатта Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: юз (қўй) ва хизматчи сенга қайтарилди, ўғлингга юз қамчи ва бир йил сургун; эй Унайс, бу (киши)нинг хотинига бориб, ундан сўра, агар эътироф қилса, уни ражм қил" деди. У эътироф қилди, уни ражм қилди.