حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَىُّ الذَّنْبِ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ قَالَ " أَنْ تَدْعُوَ لِلَّهِ نِدًّا، وَهْوَ خَلَقَكَ ". قَالَ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " ثُمَّ أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ، أَنْ يَطْعَمَ مَعَكَ ". قَالَ ثُمَّ أَىٌّ قَالَ " ثُمَّ أَنْ تُزَانِيَ بِحَلِيلَةِ جَارِكَ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَصْدِيقَهَا {وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا} الآيَةَ.
Абдуллаҳ (ибн Масъуд) айтди: Бир киши: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ ҳузурида қайси гуноҳ энг катта?" деди. Деди: "Сени яратган Аллаҳга тенгдош (нид) дуо қилишинг." "Кейин қайси?" деди. Деди: "Кейин фарзандингни — сен билан бирга ейди деб (қўрқиб) ўлдиришинг." "Кейин қайси?" деди. Деди: "Кейин қўшнинг хотини билан зино қилишинг." Аллаҳ (азза ва жалла) бунинг тасдиқини нозил қилди: "Аллаҳ билан бирга бошқа илоҳга дуо қилмайдиган, Аллаҳ ҳаром қилган жонни — ҳақсиз — ўлдирмайдиган ва зино қилмайдиганлар (ҳақиқий бандалардир); ким шуни қилса, жазога йўлиқади" (оят).