حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمِ بْنِ أَبِي سَلاَّمٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، أَنَّ أَبَا قِلاَبَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ بِمِلَّةٍ غَيْرِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِي شَىْءٍ لاَ يَمْلِكُهُ " .
Собит ибн ал-Заҳҳок (ривоят қилди): У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га дарахт остида байъат қилди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ким Исломдан ўзга бир миллат (дин) билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтгандек (бўлиб қолади, яъни ўша куфрли бўлиб); ким ўзини бир нарса билан ўлдирса, қиёмат куни ўша (нарса) билан азобланади; ва киши ўзи эгалик қилмайдиган бир нарсада назр (қилиши) лозим эмас" деди.