حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُرِيتُكِ فِي الْمَنَامِ مَرَّتَيْنِ، إِذَا رَجُلٌ يَحْمِلُكِ فِي سَرَقَةِ حَرِيرٍ فَيَقُولُ هَذِهِ امْرَأَتُكَ. فَأَكْشِفُهَا فَإِذَا هِيَ أَنْتِ فَأَقُولُ إِنْ يَكُنْ هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ يُمْضِهِ ".
Оиша (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Сен менга, сен билан уйланишимдан олдин, икки марта кўрсатилдинг: мен малоикани сени ипак (парча)да кўтариб турганини кўрдим. Мен унга: «Очи» дедим. У очди, бирдан у — сен экансан. Мен: «Агар бу Аллаҳ ҳузуридан бўлса, уни амалга оширади» дедим. Кейин сен менга — сени ипак (парча)да кўтариб (турган ҳолда) — кўрсатилдинг. Мен: «Очи» дедим. У очди, бирдан у — сен экансан. Мен: «Агар бу Аллаҳ ҳузуридан бўлса, уни амалга оширади» дедим."