حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ، لَيُرْفَعَنَّ إِلَىَّ رِجَالٌ مِنْكُمْ حَتَّى إِذَا أَهْوَيْتُ لأُنَاوِلَهُمُ اخْتُلِجُوا دُونِي فَأَقُولُ أَىْ رَبِّ أَصْحَابِي. يَقُولُ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ ".
Абдуллаҳ (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Мен ҳавзда сиздан олдин борувчингизман. Сиздан баъзи эркаклар менга кўтарилади, мен уларга (сув) берай деб эгилганимда, улар мендан (нарида) тортиб олинади. Мен: «Эй Роббим, менинг ашобларим» дейман. (Аллаҳ): «Сен улар сендан кейин нима қилганларини билмайсан» дейди."