حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ يُحَدِّثُ أَنَّهُ بَلَغَ مُعَاوِيَةَ وَهْوَ عِنْدَهُ فِي وَفْدٍ مِنْ قُرَيْشٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَيَكُونُ مَلِكٌ مِنْ قَحْطَانَ فَغَضِبَ، فَقَامَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ رِجَالاً مِنْكُمْ يُحَدِّثُونَ أَحَادِيثَ لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ، وَلاَ تُؤْثَرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُولَئِكَ جُهَّالُكُمْ، فَإِيَّاكُمْ وَالأَمَانِيَّ الَّتِي تُضِلُّ أَهْلَهَا، فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ هَذَا الأَمْرَ فِي قُرَيْشٍ، لاَ يُعَادِيهِمْ أَحَدٌ إِلاَّ كَبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ مَا أَقَامُوا الدِّينَ ". تَابَعَهُ نُعَيْمٌ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرٍ.
Зуҳрий айтди: Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъим ривоят қилардики, у Қурайш элчилари орасида Муовиянинг ҳузурида бўлганида, Муовияга — Абдуллаҳ ибн Амр: ‹Қаҳтандан бир подшоҳ бўлади› деб айтар эмиш — деган (хабар) етди. (Муовия) ғазабланди, туриб, Аллаҳга лойиқ мақтовлар билан ҳамд айтди, кейин: "Амма баъд. Менга етдики, сиздан баъзи эркаклар — Аллаҳнинг Китобида йўқ, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳам ривоят қилинмаган ҳадислар сўзлаб юрибди. Ўша(лар) — сизнинг жоҳилларингиз. Аҳлини адаштирадиган хом хаёллардан сақланинглар. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Албатта бу иш (хилофат) Қурайшда. Улар дийнни барпо қилиб турар экан, уларга ким адоват қилса, Аллаҳ уни юзтубан йиқитади» деганини эшитдим" деди.