وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ أَخْبَرَنِي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ عَذَابًا أَصَابَ الْعَذَابُ مَنْ كَانَ فِيهِمْ ثُمَّ بُعِثُوا عَلَى أَعْمَالِهِمْ " .
Яна менга Ҳармала ибн Яҳё ат-Тужибий ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус ибн Шиҳобъдан хабар берди, менга Ҳамза ибн Абдуллаҳ ибн Умар хабар берди: Абдуллаҳ ибн Умар айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Аллаҳ бир қавмга азоб (юборишни) ирода қилса, азоб улар ичида бўлганларнинг ҳаммасига етади, сўнг улар ўз амалларига кўра тиргизиладилар.»