7149-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳукм чиқариш
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَرَجُلاَنِ مِنْ قَوْمِي فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ أَمِّرْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. وَقَالَ الآخَرُ مِثْلَهُ. فَقَالَ " إِنَّا لاَ نُوَلِّي هَذَا مَنْ سَأَلَهُ، وَلاَ مَنْ حَرَصَ عَلَيْهِ ".
Абу Мусо (розияллаҳу анҳу) айтди: Мен ва қавмимдан икки киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурига кирдик. Икки кишидан бири: "Бизни амир қил, эй Расулуллаҳ" деди. Иккинчиси ҳам шу кабини айтди. У: "Биз бу (иш)ни уни сўраганга ҳам, унга ҳирс қўйганга ҳам бермаймиз" деди.