4051-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا {إِذْ هَمَّتْ طَائِفَتَانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلاَ} بَنِي سَلِمَةَ وَبَنِي حَارِثَةَ، وَمَا أُحِبُّ أَنَّهَا لَمْ تَنْزِلْ، وَاللَّهُ يَقُولُ {وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا}
Муҳаммад ибн Юсуф бизга айтди, Ибн Уяйнадан, Амрдан, Жобир розияллаҳу анҳудан, у деди: Мана бу оят биз ҳақимизда нозил бўлди: {Ўшанда сизлардан икки тоифа (Бану Салима ва Бану Ҳориса) ожизлик (қўрқоқлик) қилишни (кўнглидан) ўтказган эди} — Бану Салима ва Бану Ҳориса; мен унинг нозил бўлмаганини хоҳламайман (ёқтирмайман), ҳолбуки Аллаҳ: {Аллаҳ улар иккисинин валийсидир} дейди.