وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ عُتْبَةَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، خَطَبَ النَّاسَ فَذَكَرَ مَكَّةَ وَأَهْلَهَا وَحُرْمَتَهَا وَلَمْ يَذْكُرِ الْمَدِينَةَ وَأَهْلَهَا وَحُرْمَتَهَا فَنَادَاهُ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ فَقَالَ مَا لِي أَسْمَعُكَ ذَكَرْتَ مَكَّةَ وَأَهْلَهَا وَحُرْمَتَهَا وَلَمْ تَذْكُرِ الْمَدِينَةَ وَأَهْلَهَا وَحُرْمَتَهَا وَقَدْ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا وَذَلِكَ عِنْدَنَا فِي أَدِيمٍ خَوْلاَنِيٍّ إِنْ شِئْتَ أَقْرَأْتُكَهُ . قَالَ فَسَكَتَ مَرْوَانُ ثُمَّ قَالَ قَدْ سَمِعْتُ بَعْضَ ذَلِكَ .
Ва бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Билол Утба ибн Муслимдан, у Нофиъ ибн Жубайрдан ривоят қилдики, Марвон ибн ал-Ҳакам одамларга хутба қилди ва Маккани, унинг аҳлини ҳамда ҳурматини зикр қилди, аммо Мадинани, унинг аҳлини ва ҳурматини зикр қилмади. Шунда Рофиъ ибн Хадиж унга нидо қилиб: «Сенга нима бўлдики, Маккани, унинг аҳлини ва ҳурматини зикр қилганингни эшитяпман-у, Мадинани, унинг аҳлини ва ҳурматини эса зикр қилмадинг — ҳолбуки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг икки лова майдони орасини ҳаром қилган; бу (ҳужжат) бизда Хавлоний чармда (ёзилган), истасанг, уни сенга ўқиб бераман» деди. (Ровий) деди: Марвон жим қолди, сўнг: «Мен ҳам бунинг баъзисини эшитганман» деди.