Саҳиҳул Бухорий — 7151-ҳадис

Ҳукм чиқариш · Раиятга насиҳат қилмаган раҳбар

7151-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳукм чиқариш

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا حُسَيْنٌ الْجُعْفِيُّ، قَالَ زَائِدَةُ ذَكَرَهُ عَنْ هِشَامٍ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ أَتَيْنَا مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ نَعُودُهُ فَدَخَلَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ مَعْقِلٌ أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ مَا مِنْ وَالٍ يَلِي رَعِيَّةً مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَيَمُوتُ وَهْوَ غَاشٌّ لَهُمْ، إِلاَّ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ‏"‏‏.‏

Ҳасан айтди: Биз Маъқил ибн Ясарни йўқлаб келдик. Убайдуллаҳ (ибн Зиёд) кирди. Маъқил унга: "Мен сенга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган бир ҳадисни айтиб бераман" деди ва: "Мусулмонлардан бир поймонни (раийятни) идора қилган валий (ҳоким) — уларга хиёнат (ғаш) қилган ҳолда ўлса — Аллаҳ унга жаннатни ҳаром қилмай қоймайди" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 7150-ҳадисҲукм чиқариш

Аллаҳ бир бандага поймон (раийят) бериб (боқишни топшириб), у уни насиҳат (холислик) билан асрамаса — албатта у жаннат ҳидини топмайди

Саҳиҳул Бухорий, 7133-ҳадисФитналар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Мадинанинг ковакларида (дарвозаларида) малоикалар (бор) — унга таун ҳам, Дажжол ҳам кирмайди" деди.

Саҳиҳи Муслим, 267-ҳадисИймон китоби

Абдуллаҳ (ибн Масъуд) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): У: "Қалбида зарра миқдорича кибр бўлган киши жаннатга кирмайди" деди.

Саҳиҳул Бухорий, 5593-ҳадисИчимликлар китоби

У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мешлардан (бошқа идишларни) қайтарганларида, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: Ҳамма одам ҳам меш топмайди-ку, дейилди. Шунда у киши уларга смола сурилмаган кузада (ичимлик…

Сунани Насоий, 5258-ҳадисЗийнат китоби

Сумома ибн Абдуллаҳ ибн Анасдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га атир (хушбўй нарса) келтирилса, уни рад қилмас эдилар.

Сунани Насоий, 4829-ҳадисҚасома, қисос ва дият китоби

у шундай дер эди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир қабилага (ўз аъзолари учун) дият тўлашни белгилаб ёздилар. Ва бир мусулмоннинг эгасининг рухсатисиз бошқа бировни ўзига вали (ҳомий) қилиб…