حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْحَكَمُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ، مَا خَلاَ الْقِيَامَ وَالْقُعُودَ، قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Бадал ибн Муҳаббар бизга айтди: Шуъба бизга айтди: Ҳакам менга хабар берди, Ибн Абу Лайлодан, у Барўдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рукуси, саждаси, икки сажда ораси ва рукудан (бошни) кўтаргани — қиём ва (охирги) ўтиришдан бошқаси — бир-бирига яқин (тенг) эди.