حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ سُجُودُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرُكُوعُهُ، وَقُعُودُهُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Муҳаммад ибн Абдурраҳим бизга айтди: Абу Аҳмад Муҳаммад ибн Абдуллаҳ Зубайрий бизга айтди: Мисъар бизга айтди, Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Барўдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саждаси, рукуси ва икки сажда орасида ўтиргани бир-бирига яқин (тенг) эди.