حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسُجُودُهُ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ قَرِيبًا مِنَ السَّوَاءِ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Ҳакамдан, у Ибн Абу Лайлодан, у Барў розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рукуси, саждаси, рукудан бошини кўтаргани ва икки сажда ораси бир-бирига яқин (тенг) эди.