حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يَجْعَلْ أَحَدُكُمْ لِلشَّيْطَانِ شَيْئًا مِنْ صَلاَتِهِ، يَرَى أَنَّ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَنْصَرِفَ إِلاَّ عَنْ يَمِينِهِ، لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَثِيرًا يَنْصَرِفُ عَنْ يَسَارِهِ.
Абул-Валид бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Сулаймондан, у Умора ибн Умайрдан, у Асваддан: У деди: Абдуллаҳ деди: Бирингиз намозидан бирор нарсани шайтонга бермасин — ўзига (намоздан) фақат ўнг томонига қайтиш ҳақ (вожиб) деб (ўйлаб). Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўп марта чап томонига қайтганини кўрдим.