Саҳиҳул Бухорий — 892-ҳадис

Жума намози · Қишлоқ ва шаҳарларда жума

892-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жума намози

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ الضُّبَعِيِّ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ جُمُعَةٍ جُمِّعَتْ بَعْدَ جُمُعَةٍ فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَسْجِدِ عَبْدِ الْقَيْسِ بِجُوَاثَى مِنَ الْبَحْرَيْنِ‏.‏

Муҳаммад ибн Мусанно бизга айтди: Абу Омир Ақадий бизга айтди: Иброҳим ибн Таҳмон бизга айтди, Абу Жамра Зубаъийдан, у Ибн Аббосдан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг масжидидаги жумадан кейин (бошқа жойда) жам (жума намози) ўқилган биринчи жума — Баҳрайндаги Жувосодаги Абдулқайс масжидида (бўлган)дир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 4371-ҳадисҒазотлар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг масжидида жума ўқилганидан кейин иккинчи ўқилган биринчи жума Жувосодаги Абдул-Қайс масжидида бўлди — яъни Баҳрайннинг бир қишлоғи.

Сунани Абу Довуд, 1068-ҳадисНамоз китоби

Албатта Исломда ўқилган биринчи жума — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинадаги масжидларида ўқилган жумадан кейин — Баҳрайн қишлоқларидан бири бўлган Жувосода ўқилган жумадир. Усмон: «Абдулқайс…

Сунани Абу Довуд, 1088-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни минбарга ўтирганида масжид эшиги олдида азон айтиларди, Абу Бакр ва Умарда ҳам (шундай эди). Сўнг Юнуснинг ҳадисига ўхшаш ривоятни келтирди.

Сунани Термизий, 3099-ҳадисТафсир китоби

биринчи кундан тақво асосида қурилган масжид У Қуба масжидидир, У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг масжидидир, У менинг мана шу масжидимдир,

Сунани Насоий, 714-ҳадисМасжидлар китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни намоздан олдин (масжидда) ҳалқа (давра) қуриб ўтиришдан ҳамда масжидда олди-сотти қилишдан қайтардилар.

Сунани Насоий, 1394-ҳадисЖума китоби

Билол жума куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтирганида азон айтар, у (минбардан) тушганида иқомат айтарди. Сўнг Абу Бакр ва Умар (розияллаҳу анҳумо) замонида ҳам шундай эди.