891-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жума намози
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ـ هُوَ ابْنُ هُرْمُزَ ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْجُمُعَةِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ {الم * تَنْزِيلُ} السَّجْدَةَ وَ{هَلْ أَتَى عَلَى الإِنْسَانِ}
Абу Нуъайм бизга айтди: Суфён бизга айтди, Саъд ибн Иброҳимдан, у Абдурраҳмон — у Ибн Ҳурмуз — дан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.