حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الْفَجْرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ { الم * تَنْزِيلُ} وَ { هَلْ أَتَى}
Абу Ҳурайра Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди)ки: У жума куни фажрда ‹Алиф. Лам. Мим. Танзил› ва ‹Ҳал ато›ни ўқир эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.
ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни бомдод намозида «{Алиф. Лом. Мим. Танзийл}» ва «{Ҳал ато алал-инсон}» (сураларини), жума намозида эса Жума ва Мунофиқун сураларини ўқир эдилар.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни субҳда биринчи ракатда ‹Алиф. Лам. Мим. Танзил›ни, иккинчисида ‹Ҳал ато алал-инсани ҳийнун минад-даҳри лам якун шайъан мазкура›ни ўқир эди.
)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни фажр намозида ‹Алиф. Лам. Мим. Танзил› (Сажда сураси) ва ‹Ҳал ато алал-инсани ҳийнун минад-даҳр› (Инсон сураси)ни ўқир эди; ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума…
Билол жума куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтирганида азон айтар, у (минбардан) тушганида иқомат айтарди. Сўнг Абу Бакр ва Умар (розияллаҳу анҳумо) замонида ҳам шундай эди.