حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا، وَأُوتِينَاهُ مِنْ بَعْدِهِمْ، فَهَذَا الْيَوْمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ، فَغَدًا لِلْيَهُودِ وَبَعْدَ غَدٍ لِلنَّصَارَى ". فَسَكَتَ. ثُمَّ قَالَ " حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَغْتَسِلَ فِي كُلِّ سَبْعَةِ أَيَّامٍ يَوْمًا يَغْسِلُ فِيهِ رَأْسَهُ وَجَسَدَهُ ". ثُمَّ قَالَ " حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ أَنْ يَغْتَسِلَ فِي كُلِّ سَبْعَةِ أَيَّامٍ يَوْمًا يَغْسِلُ فِيهِ رَأْسَهُ وَجَسَدَهُ ".
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Вуҳайб бизга айтди: Ибн Товус бизга айтди, отасидан, у Абу Ҳурайрадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Биз (дунёга) охирги келганлар, (лекин) қиёмат куни (жаннатга) олдинга ўтувчилардирмиз. Уларга Китоб биздан олдин берилган, бизга эса ундан кейин берилди. Мана шу (жума) — улар у ҳақда ихтилоф қилган кундир, Аллаҳ бизни (унга) ҳидоят қилди. Эрта (шанба) яҳудийларга, индинга (якшанба) насороларгадир», дедилар. Сўнг жим бўлдилар. Кейин: «Ҳар бир мусулмонга ҳақдир — ҳар етти кунда бир куни ғусл қилиб, унда бошини ва танини ювши», дедилар. Сўнг: «Ҳар бир мусулмонга ҳақдир — ҳар етти кунда бир куни ғусл қилиб, унда бошини ва танини ювши», дедилар.